آرش سزاوار، هنرمند پرکار و شناخته‌شده در عرصه‌های ترانه‌سرایی، آهنگسازی، عکاسی و روزنامه‌نگاری، در سن ۸۳ سالگی دار فانی را وداع گفت. این هنرمند فقید، که نام کاملش محمدحسن سزاوار خجلی بود، پس از یک دوره بستری در بیمارستان، در تاریخ ۲۶ مهر ماه ۱۴۰۵ درگذشت.
سزاوار که متولد ۲۴ دی ماه ۱۳۲۲ بود، نزدیک به شش دهه از عمر خود را وقف فعالیت‌های هنری در حوزه موسیقی ایران کرد. او در پایگاه خبری طول این سال‌ها با بسیاری از خوانندگان، آهنگسازان و تنظیم‌کنندگان برجسته همکاری‌های متعددی داشت.
از جمله آثار ماندگار او در زمینه ترانه‌سرایی می‌توان به قطعاتی چون «نمیاد»، «غم تنهایی»، «زندون دل»، «تو که نیستی»، «خیال» و «نور و سایه» اشاره کرد. همچنین ترانه‌های «اسیر»، «کی صدا کرد منو»، «سکه ماه» و «آرزو» از دیگر سروده‌های او هستند که در یادها مانده‌اند.
آرش سزاوار علاوه بر ترانه‌سرایی، در زمینه آهنگسازی نیز فعالیت داشت. یکی از آثار آهنگسازی او، قطعه «قدم رنجه» است که با تنظیم زنده‌یاد مجتبی میرزاده به اجرا درآمد.
او در طول دوران فعالیت هنری خود با چهره‌های سرشناسی همچون پرویز مقصدی، منوچهر و ناصر چشم‌آذر، امیر آرام، اریک ارکانت و ویلیام خنو همکاری نزدیک داشت. همچنین، سزاوار در معرفی و شناساندن خوانندگان جدید به جامعه هنری نقش بسزایی ایفا کرد.