برگزاری «آیین همنوازی دفنوازان ایران زمین (جلاجل)» به یاد استاد علاءالدین یاسینی، کارگاه تخصصی «روش تدریس پیانو» و شب ارسلان درگاهی، موسیقیدان و نوازنده تار و سهتار، از جمله رویدادهای مهم اخیر در عرصه موسیقی بودهاند.

بر اساس گزارش روابط عمومی برنامه، «آیین همنوازی دفنوازان ایران زمین (جلاجل) – بزرگداشت زندهیاد استاد علاءالدین یاسینی» عصر جمعه (۲۰ شهریورماه) در مرکز همایشهای شهید آوینی فرهنگسرای بهمن تهران برگزار شد. این مراسم با حضور بابک رضایی، مدیرکل دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، روحالله میرزایی، مدیر فرهنگی هنری منطقه ۱۶ و مدیر فرهنگسرای عکس تفریحی سرگرمی بهمن، اسحاق شکری، مدیرعامل انجمن موسیقی ایران، و جمعی از مدیران و هنرمندان برگزار گردید.
در ابتدای برنامه، گروه کُر فرهنگسرای بهمن به اجرای قطعاتی پرداخت. سپس، نماهنگی در گرامیداشت علاءالدین یاسینی، نوازنده پیشکسوت دف، پخش شد.
روحالله میرزایی، مدیر فرهنگی هنری منطقه ۱۶ و مدیر فرهنگسرای بهمن، در این مراسم بیان کرد: «افتخار داریم که در روزهای نزدیک به یکهزار و پانصدمین سالروز ولادت حضرت محمد (ص)، میزبان هنرمندان و خانواده زندهیاد یاسینی با حضور یکهزار و ۵۰۰ دفنواز باشیم.»
وی افزود: «سازی که هنرمندان دفنواز آن را به عنوان بخشی از هنر و زندگی خود برگزیدهاند، بسیار ارزشمند است. هرچه بیشتر در آن دقیق میشوم، پیوند عمیق آن با معنویت و معرفت در طول تاریخ برایم آشکارتر میشود. این مسیر، از دیدگاه علما و مراجع دینی، مسیری صحیح بوده و میتواند حامل ارزشهای فراوانی باشد. این ساز به عنوان «ساز حماسه» شناخته میشود و در دوران جنگ تحمیلی نیز نقش مهمی در تقویت روحیه حماسی و وطندوستی ایرانیان ایفا کرده است.»
رئیس فرهنگسرای بهمن با تأکید بر نقش هنرمند در ماندگاری آثار هنری گفت: «ارزش هنر تنها به تخصص نیست، بلکه به هنرمند و خالق آن بستگی دارد. وقتی اثری را میبینیم، برایمان مهم است که خالق آن کیست. جوانان این سرزمین باید بدانند که بزرگان این هنر چه کسانی بودهاند و چه رفتار و منشی داشتهاند. امروز وقتی احترام هنرمندان جوان را به استادانشان دیدم، واقعاً به وجود چنین عزیزانی در کشورم افتخار کردم.»
میرزایی همچنین به اهمیت حفظ احترام پیشکسوتان و استادان در فضای مجازی اشاره کرد و گفت: «باید مراقب فضای مجازی باشیم و اجازه ندهیم به استادان بیاحترامی شود یا تنها به تعداد فالوورها فکر کنیم؛ زیرا آنچه ماندگار است، منش و مرام هنرمند است. ما باید به گونهای زندگی کنیم که با افتخار از ما یاد شود.»
در ادامه، کیوان ساکت، مدرس و نوازنده تار که دوستی دیرینهای با مرحوم علاءالدین یاسینی داشت، ضمن اجرای قطعاتی، به نحوه آشناییاش با این هنرمند فقید اشاره کرد و گفت: «با علاءالدین یاسینی و خانوادهاش در شب حافظ در شاهنامه آشنا شدم. او روی صحنه آمد و به چشمان من خیره شد. من آغوشم را گشودم و همین آشنایی، توافقهایی ناگفته را در طول یک هفتهای که با هم بودیم، شکل داد. او گاهی تماس میگرفت و با محبتش مرا شرمنده میکرد.»
شهاب قاسمی، دفنواز و از شاگردان مرحوم یاسینی، نیز در این برنامه با خواندن اشعاری به یاد استادش گفت: «دف سازی مقدس نیست؛ این تقدس ما انسانهاست که میتواند ساز دف را مقدس کند. در گذشته، وقتی استادان دف به دست میگرفتند، وضو داشتند و ذکرشان «الله و لاالهالاالله» بود. این جایگاه به قدری بالا بود که وقتی ساز دف پاره میشد، میگفتند دف شهید شده است.»
وی افزود: «علاءالدین یاسینی از دوستان پدرم بود. در سال ۶۴، او به منزل ما آمد. علاء برای دف زحمت زیادی کشید؛ زیرزمینی را آماده کرده بود که شاگردانش یکشنبهها در آنجا جمع میشدند. یک بار دیدم استاد کفش هنرجویان را جفت میکرد و میگفت خاک کفششان را سرمه چشمانم میکنم.»
مهدی غلامی، نوازنده دف و مدیر بخش موسیقی فرهنگسرای بهمن، در بخش دیگری از برنامه که به تجلیل از خانواده مرحوم علاءالدین یاسینی و پخش نماهنگی دیگر از این هنرمند فقید اختصاص داشت، به ستایش مقام هنری زندهیاد یاسینی پرداخت و گفت: «ارادت من به استاد وصفناپذیر است و من همواره محو شوریدگی او هستم.»
پس از دعوت خانواده مرحوم یاسینی به روی صحنه، جمعی از هنرمندان موسیقی یاد و خاطره زندهیاد علاءالدین یاسینی را گرامی داشتند. اهدای لوح تقدیر از سوی مدیر فرهنگسرای بهمن و اجرای گروه دفنوازان کردستان، از دیگر بخشهای این مراسم بود.
سیدبهاءالدین حسینی، نوازنده پیشکسوت دف، نیز در این بخش با خطاب قرار دادن مرحوم یاسینی گفت: «تو (علاءالدین) به من قول داده بودی در تشییع من بخوانی، اما من ماندم بدون صدایت.» او افزود: «هرچه از دلم برآید، میخوانم.»
وی ادامه داد: «دفنوازان عزیز و نور چشمانم، شما شاخ و برگهای درخت تنومند دف معنوی کردستان هستید که ریشه در هزارهها قبل دارد. ما شما را از خودمان میدانیم و اینها ربطی به نژاد و قوم ندارد. همه ما یک نفس واحدیم برای خداوند. رنگها را برداریم چون همه شما ثمره استادان کردستان هستید.»