لفظ عروض در ادبیات به چه معناست؟
حتما این سوال برای شما ایجاد می شود که عروض در ادبیات و شعر فارسی چه معنا و مفهومی را پی ریزی خواهد کرد؟ می دانیم که اصلی ترین تفاوت میان شعر و نثر های ساده و همینطور محتو هایی که در طول روز بار ها می خوانیم این است که شعر از وزن و قافیه بهره مند و بوده و لازم است که ریتم و آوایی در پس آن نهفته باشد، عروض در لغت بر وزن فعول شناخته شده و به معنای کلی می توان آن را عمود خیمه دانست.
چیزی که باعث حفظ مقاومت و همینطور ایجاد یک ساختار خواهد شد.
عروض البته تاریخچه ای طولانی دارد، درست زمانی که انسان تصمیم بر سرودن شعر گرفت، یک الهام درونی بر او این مسئله را تاکید نمود که باید تفاوتی میان دو نوع محتوای شعر و نثر ایجاد کند.
عروض در فرهنگ و ادبیات فارسی
وزن و شعر عروضی هر دو مفهومی نام آشنا برای علاقه مندان به ادبیات هستند. شاعران اهمیت ویژه ای در میان مردم داشتند، از سهراب سپهری گرفته که این موضوع را به صورت مستقیم توضیح می دهد تا نیما یوشیج که البته نوع خاصی از شعر را راهی فرهنگ ما کرد.
شعر نیمایی در واقع سبک منحصر به فرد او بود و برای نخستین بار این که یک شعر عروض داشته و وزن و قافیه حتما در آن رعایت شود برچیده شد.
البته به این معنی نیست که دیگر چنین اشعاری نوشته نشد، اما خوب در مقابل دست شعرا باز تر شده و سبک های جدید نیز توانستند در دل مردم جای بگیرند. کتابهای شعر را شما عزیزان می توانید از کتابچین دانلود کنید، بزرگ ترین مرجع آنلاین دریافت نسخه های الکترونیکی و صوتی آثار فاخر از فرهنگ غرب تا ایران زمین…
سهراب سپهری ها، احمد شاملو و اخوان ثالث ها بر گردن ادبیات ما بسیار حق دارند.